فيگوئروآ ( مترجم : غلام رضا سميعى )
115
سفرنامه دن گارسيا دسيلوا فيگوئروآ ( سفير اسپانيا در دربار شاه عباس اول ) ( فارسى )
بود . آنچه بيشتر جلب نظر مىكرد بوتههاى موردى بود كه تا فاصلهء نيم فرسنگى بعد از چشمه در طول اين رودخانه ديده مىشد . برگ اين موردها درشت و سبز بود . در بزرگى شبيه موردهاى اسپانيا بودند و همان نوع ميوه را داشتند ، با جنسى مرغوبتر و طعمى بهتر . پس از عبور از رودخانه ، اين معاشر زيبا را از دست داديم زيرا مسيرش خلاف جهت ما بود . مسير ما تا رودخانهء نخستين در جهت شمالغربى بود و از آن پس همواره در جهت غرب و شمال و باز هم غرب ، و همواره بين درختهاى سقز . اما محيط به خوبى محيطى كه پشت سر گذاشته بوديم نبود . در دست چپ جاده به گروهى تركمان برخورديم كه چند گوسفند به ما فروختند . چند ميش و بز وحشى درشت اندام نيز ديديم . پس از رسيدن به بالاى كوه بسوى دشتى سرازير شديم كه در چند نقطهء آن نخلهائى كاشته بودند . زمين اين مكان شخم زده بود و گلههائى از دامهاى ريز و درشت در آن مىچريدند - نشانهء آنكه در آن نواحى چشمهها و چاههاى آب شيرين يافت مىشد و قطعا همان منابع آب موجب گردآمدن جمعيت و كشت و كار بود . دست راست جاده ، در جائى بسيار خنك و پوشيده از تعداد زيادى نخل ، دهكدهاى و نزديك آن باغى انباشته از درختان خرما و انار و پرتقال و ليمو ديده مىشد . برادر امانوئل دل پوپولو كه با گروهى ديگر از كاروان جدا شده و بدانسو رفته بود خبر آورد كه آن مكان بسيار زيبا و داراى خانههائى استثنائى است . نام آن مكان طبق گفتهء اهالى ، و با تلفظ صحيح كلمه و بدون هيچگونه قلب و تغييرى ، دنيا « 95 » بود و بدينجهت حدس زديم كه اعرابى كه سابقا شهرى به همين نام را در قلمر والنسيا « 96 » بنا نهادهاند اصلشان از اين مكان بوده است . شهر دنياى والنسيا بسبب آنكه به دوك دولرم « 97 » تعلق دارد نزد همگان شهره است و چنان كه مىدانيم اين مرد بر اثر
--> ( 95 ) Denia ( 96 ) Valence ( 97 ) Duc de Lerme ( 1623 - 1552 ) : رجل سياسى و صدر اعظم فيليپ سوم ، پادشاه اسپانيا . - م .